طراحی آپارتمان, طراحی ساختمان مسکونی

ریزفضاها در طراحی ساختمان مسکونی امروزی و گذشته

طراحی ساختمان مسکونی - دفتر طراحی معماری آسو

تلاش طراحی پست مدرن در طراحی ساختمان مسکونی بازگشت به کیفیت فضاها و ریزفضاهای خانه مسکونی است که پیش از این در معماری ساختمان‌ها وجود داشت و اکنون دیگر نیست. از این رو در این مقاله که در گروه تحریریه دفتر معماری آسو گرد آوری شده است، ریزفضاها در طراحی ساختمان مسکونی که در تمامی ساختمان‌های مسکونی از جمله طراحی آپارتمان و طراحی ویلا نیز است بررسی می‌شود و توضیح داده می‌شود که شرکت طراحی معماری آسو چگونه در هم تنیدگی ریزفضاهای معماری مسکونی را به خانه‌های شما باز می‌گرداند.

اتاق پذیرایی

اتاق بزرگی است که ممکن است هر شکلی داشته باشد. در معماری سنتی مسکن ، فرم‌ها و اشکال همه کامل هستند و معمولا مربع، مربع مستطیل یا هشت ضلعی هستند. اما در معماری مدرن دیگر لازم نیست که اشکال به طور کامل به‌کار برده شوند. مثلا با شکل (L) لاتین که یک مستطیل ناقص است یا دو مستطیل به‌هم چسبیده است می‌توان پذیرایی را شکل داد، یا می‌توان تلفیقی از نیم‌دایره با مستطیل که در معماری مدرن دوران اول زیاد کاربرد داشته است، شکل مرکبی را به وجود آورد. اجزای تشکیل دهنده اتاق پذیرایی یک یا دو در به اضافه تعدادی پنجره و در بعضی موارد یک شومینه است.

در بسیاری از طراحی‌های جدید به ویژه در طراحی آپارتمان این فضا به یک فضای بینابینی تبدیل شده است که صرفا ارتباط سایر فضاها را میسر کرده و خود واحدی مستقل به شمار نمی‌رود. در طراحی ویلا اما به دلیل وجود فضای بیشتر طراحی اتاق پذیرایی یا سالن پذیرایی از وضعیت بهتری برخوردار است. به هر ترتیب دفتر معماری آسو در طراحی هر یک از این فضاها خودِ مستقل هر فضا را عینیت بخشیده تا سکونت به معنای واقعی کلمه در این فضا حاکم شود.

اتاق ناهارخوری

در اکثر خانه‌های مدرن اتاق ناهارخوری جدا از اتاق پذیرایی است اما در کنار هم ساخته می‌شوند. تفکیک اتاق پذیرایی از ناهارخوری در برخی موراد به‌وسیله در است و در برخی موارد دیگر به‌وسیله اختلاف سطح و یا یک قاب یا طاقنمای بزرگ ساده یا منقش صورت می‌پذیرد. به‌هرحال در مسکن مدرن برای مرزبندی و جداکردن فضاها از همدیگر، اگر از پیش‌فضا یا فضای دسترسی استفاده نشود، حتما از عنصری دیگر نظیر اختلاف سطح یا موراد فوق به‌عمل خواهد آمد. در طراحی ساختمان مسکونی این فضا معمولا حد فاصل فضای آشپزخانه و فضای پذیرایی قرار دارد. اتاق ناهارخوری معمولا در فضاهای کوچک مقیاس مانند طراحی آپارتمان و طراحی سوئیت به ناچار حذف شده و جای خود را تنها به یک میز در آشپزخانه می‌دهد اما در طراحی ویلا دوبلکس به دلیل وسعت فضا در طبقه همکف فضای اختصاصی به ناهارخوری تعلق می‌گیرد.

اتاق خواب

تعداد اتاق‌های خواب در طراحی ساختمان مسکونی و طراحی آپارتمان امروزی به زمین طرح بستگی دارد و بنا به مساحت زمین از یک تا سه الی چهار اتاق خواب در یک واحد مسکونی طرح می‌شود. اتاق‌های خواب بنا به عملکرد آنها به عنوان اتاق خواب والدین یا اتاق مستر ، اتاق خواب فرزندان ، اتاق کار و اتاق مهمان نام‌گذاری می‌شوند. قرارگیری اتاق‌های خواب در برخی موارد از الگوی فضایی دسترسی از کریدور یا راهرو و یا پلکان تبعیت می‌کند و در برخی موارد بدون هیچ الگوی فضایی، در اطراف پذیرایی پراکنده می‌شوند و درب آنها بی‌واسطه به سایر فضاها باز می‌شود. کمد دیواری در اتاق خواب مسکن امروزی جای پستو در اتاق مسکن سنتی را گرفته است. در برخی موارد نیز اتاق والدین و حتی سایر اتاق‌خواب‌ها دارای حمام مستقل هستند.

آشپزخانه

آشپزخانه در مسکن امروزی کامل‌تر از همین فضا در مسکن سنتی است. به علت به‌کارگیری تاسیسات پیشرفته نظیر لوله‌کشی آب و فاضلاب ، برق و وسایل برقی، گاز و تجهیزات مدرن نظیر یخچال، فریزر، کابینت و هواکش برقی (هود)، فضای آشپزخانه برای کسانی که در آشپزخانه مشغول به کار می‌شوند بسیار راحت‌تر است. در مجموع میتوان تحول این بخش از خانه را تکاملی ارزیابی کرد و بیان کرد که این فضا به یک عنصر و المان تزئینی در دکوراسیون داخلی منزل نیز تبدیل شده است. اما آنچه که در طراحی ساختمان مسکونی امروزی به دلیل وجود آشپزخانه مساله ایجاد می‌کند تداخل فضایی این فضا با سایر فضاها از جمله سالن پذیرایی است. البته امروزه در طراحی آپارتمان و طراحی ویلا با جداسازی دو مکان آشپزخانه سرد و آشپزخانه گرم این امکان رو به بهبود است.

حمام و سرویس‌های بهداشتی

حمام و سرویس‌های بهداشتی در خانه‌های مدرن وضعیتی بسیار مطلوب‌تر از همان فضاها در مسکن سنتی دارند. این فضاها نیز مانند آشپزخانه به‌علت برخورداری از تاسیسات مدرن، علاوه بر اینکه فضای بسیار کمتری اشغال می‌نمایند، از نظر عملکرد و طرز استفاده از آنها نیز بسیار راحت‌تر از نوع مشابه در مسکن سنتی است و به طور کلی می‌توان روند تحول این فضاها را نیز تکاملی دانست.

تراس

این فضا تغییر شکل یافته ایوان است با این تفاوت که نقشی که ایوان در مسکن سنتی داشت، در تراس بسیار محدودتر است. تراس‌ها در مسکن امروزی متناسب با طراحی حجمی بنا، متفاوت هستند. برخلاف ایوان که از سه طرف با دیوارهای مجاور محصور است و حتما مسقف می‌باشد، تراس‌ها حالت‌های متفاوتی دارند. تراس ممکن است روباز یا بدون سقف باشد، یا سقفی که روی تراس را پوشانیده از سطح آن کوچکتر باشد. همچنین تراس سه طرف باز و تراس دو طرف باز نیز در مسکن امروزی وجود دارد. در نمونه‌های مدرن اولیه تراس یکی از اجزا تشکیل دهنده به کالبد ساختمان است. به همین دلیل برای حالت دادن نرم‌تر به ساختمان، معمولا تراس‌هایی که در گوشه‌ها قرار می‌گرفت. به صورت نیم‌دایره (یا قطاعی از دایره) ساخته می‌شد.

دفتر طراحی معماری آسو تراس‌ها را جزو المان‌های اصلی طراحی ساختمان مسکونی لحاظ کرده و با ایجاد فضای نیمه باز دون و برون فضا را به هم اتصال می‌دهد.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *